توماس پین، مردی ۴۴ ساله، دنیایش بههم میریزد وقتی رئیس بیستوپنجسالهاش، که در او میتوان اصطلاحاتی مانند "دیجیتال"، "رسانههای اجتماعی" و "ویروسی" را دید، وارد کارش میشود. آیا او نیاز به «بازطراحی برند» دارد یا تنها «سقف شادی کمی» برای خودش ساخته است؟ شاید دنبال کردن رضایت و خوشبختی یک کار بینتیجه است. درنهایت، رسیدن به خوشبختی هدف نسبتا بلند و دشواری است. در دنیایی به اندازهی عجیب و غریب ما، شاید بهترین چیزی که بتوانیم انتظار داشته باشیم، تقریباً کمی خوشحال بودن باشد.
دیدگاه ها (0)
ارسال دیدگاه