جیم موریس هرگز نتوانست راهی سطح بالاتر بیابد، اما یک آسیبدیدگی در شانه، دوازده سال پیش، دوران حرفهایاش را در لیگهای پایینتر پایان داد. اکنون، او معلم شیمی دبیرستان و مربی بیسبال در تگزاس است، در حالی که خانوادهاش را نیز دارد. تیم او با او توافق میکند: اگر در مسابقات منطقهای قهرمان شوند، جیم فرصت آزمون و خطا در یک باشگاه لیگ برتر را به دست میآورد. این شرط انگیزه کافی برای تیم است و آنها از قعر جدول به قهرمانی منطقهای میرسند و برای اولین بار در تاریخ مدرسه به مسابقات استانی راه مییابند. جیم، که مجبور است به تعهدش عمل کند، در زمین آزمون با تمسخر مواجه میشود تا اینکه نواخته بر روی توپها، با سرعت ۹۸ مایل در ساعت، او را جایزه میدهد – سهمیهای که میتواند قرارداد با تیم Tampa Bay Devil Rays در لیگ کوچک را برایش رقم بزند. جیم هنوز مسیر زیادی پیش رو دارد تا به «تیم برتر» برسد، اما رویای لیگ برتر زنده است و شاید راههای ناشناختهای در انتظار او باشد.
دیدگاه ها (0)
ارسال دیدگاه